Εχθές το πρωί, ξεκινήσαμε από το σπίτι με χαρά για να κάνουμε καταναλωτισμό. Αλλά επειδή είμαστε και κουλ τυπάκια, πήγαμε και στο Μουσείο Γερμανικής Ιστορίας. Η είσοδος στο προαναφερθέν μουσείο είναι ΔΩΡΕΑΝ για όλους. Και όχι επειδή είναι κακής ποιότητας, μη-προσεγμένο ή λόγω κάποιας ειδικής προσφοράς. Και ρε μάγκες μου, ήταν καταπληκτικό.
Έμπαινες καταρχάς από το μετρό, κατευθείαν! Οι άτιμοι, τι σκέφτονται ρε γαμώτο.. Εκεί είχε κάτι πολύ λάιτ πράγματα, τύπου πρωθυπουργικά αυτοκίνητα και λούξ πρωθυπουργική αμαξοστοιχία. Έτσι για να σε εντυπωσιάσουν. Και ύστερα ανέβαινες πάνω, και τότε άρχιζε το καλό.
Το πρώτο μέρος (και το πιο έντονο προφανώς) ήταν η εποχή του "3ου Ράιχ". Αντικείμενα, ιστορίες και εφημερίδες από εκείνη την εποχή πραγματικά σε ανάγκαζαν να τρομοκρατηθείς και να νιώσεις πως μπορεί να ήταν να ζεις εκείνη την εποχή. Αποκορύφωμα της βραδιάς, στον ίδιο χώρο, ένα κλειστό σκοτεινό δωμάτιο με εικόνες από νεκρούς στρατοπέδων συγκέντρωσης περιμετρικά. Μια φωνή απλά ονομάτιζε τους νεκρούς Εβραίους και μια οθόνη, που έπρεπε να κολλήσεις τα μούτρα σου στο τζάμι για να τη δεις (ήταν κάπως απομακρυσμένη), έπαιζε τα ονόματα σαν σε τίτλους τέλους. Σοκ και δέος λέμε.
Πολύ έντονο το στοιχείο της μετάνοιας στην έκθεση, αλλά μετά έντονη και η υπερηφάνεια των Γερμανών για το πως ξανάχτισαν (για 2η φορά τουλάχιστον) το κράτος από την αρχή. Μου φάνηκαν λίγο αντικομουνιστικό το κλίμα βέβαια, αλλά τι να κάνεις, και αυτοί "απολυταρχία" είχαν (βλ. "Καταδικάζουμε τη βια απ'όπου και αν προέρχεται"). Η έκθεση έφτανε ως και τη σύγχρονη Γερμανία (2013).
Πολλά έγραψα ε; Τι να κάνουμε.. Με άρεσε. Μετά βολτούλα στο κέντρο και αγορές από τα αγαπημένα Media Markt. Κόστος 6 πακέτων μίνι-χαρτομάντιλων ; 55λεπτά.
Σπίτι, φαγητό, γερμανικά, βιογραφικά, ύπνος. Ακολουθούν φωτογραφίες!
Έμπαινες καταρχάς από το μετρό, κατευθείαν! Οι άτιμοι, τι σκέφτονται ρε γαμώτο.. Εκεί είχε κάτι πολύ λάιτ πράγματα, τύπου πρωθυπουργικά αυτοκίνητα και λούξ πρωθυπουργική αμαξοστοιχία. Έτσι για να σε εντυπωσιάσουν. Και ύστερα ανέβαινες πάνω, και τότε άρχιζε το καλό.
Το πρώτο μέρος (και το πιο έντονο προφανώς) ήταν η εποχή του "3ου Ράιχ". Αντικείμενα, ιστορίες και εφημερίδες από εκείνη την εποχή πραγματικά σε ανάγκαζαν να τρομοκρατηθείς και να νιώσεις πως μπορεί να ήταν να ζεις εκείνη την εποχή. Αποκορύφωμα της βραδιάς, στον ίδιο χώρο, ένα κλειστό σκοτεινό δωμάτιο με εικόνες από νεκρούς στρατοπέδων συγκέντρωσης περιμετρικά. Μια φωνή απλά ονομάτιζε τους νεκρούς Εβραίους και μια οθόνη, που έπρεπε να κολλήσεις τα μούτρα σου στο τζάμι για να τη δεις (ήταν κάπως απομακρυσμένη), έπαιζε τα ονόματα σαν σε τίτλους τέλους. Σοκ και δέος λέμε.
Πολύ έντονο το στοιχείο της μετάνοιας στην έκθεση, αλλά μετά έντονη και η υπερηφάνεια των Γερμανών για το πως ξανάχτισαν (για 2η φορά τουλάχιστον) το κράτος από την αρχή. Μου φάνηκαν λίγο αντικομουνιστικό το κλίμα βέβαια, αλλά τι να κάνεις, και αυτοί "απολυταρχία" είχαν (βλ. "Καταδικάζουμε τη βια απ'όπου και αν προέρχεται"). Η έκθεση έφτανε ως και τη σύγχρονη Γερμανία (2013).
Πολλά έγραψα ε; Τι να κάνουμε.. Με άρεσε. Μετά βολτούλα στο κέντρο και αγορές από τα αγαπημένα Media Markt. Κόστος 6 πακέτων μίνι-χαρτομάντιλων ; 55λεπτά.
Σπίτι, φαγητό, γερμανικά, βιογραφικά, ύπνος. Ακολουθούν φωτογραφίες!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου